BBC-Arakune

Arakune's Stories Part-5AA-White 2

posted on 21 Nov 2009 17:39 by neozkaho in BB01-Story, BBC-Arakune

> CONTINUE

 

 

ฮาคุเม็น: ...อึ้ก มันยังไม่สมบูรณ์

อราคูเน่: เฮี้ยก เคี้ยกฮี้ๆๆๆๆๆๆๆ!

 

อราคูเน่: กินเดีกว่า เจ้าดาวยักษ์สีขาว เจ้าตัวขาว นั่นคือความจริ นั่นคือชะตากรรม

ฮาคุเม็น: ก็ได้....ข้าจะไมออมมืออีกแล้ว! เจ้าจะต้องลิ้มรสความพิโรธที่แท้จริงของ...

 

 

*ครืนนน ครืนนนนนนน ครืนนนนนนนน

 

ฮาคุเม็น: อั๊ก! แกบังอาจมาขัดคอข้าเรอะ นังแมวปีศาจ!


*แว้บ

 

อราคูเน่: ออ้อว....

 

อราคูเน่: แมวปีศาจ...โคโค...โนเอะ...โคโคโนเอะโคโคโนเอะ แกมาขัดขวางชั้นอีกแล้ว แกจะมาทอดทิ้งชั้นอีกแล้ว นังตัวดีนั่น! อว๊ากร๊อกกกกกกกกกกกกกก!!!

 

*ครืนนนนนนนน!!!

 

อราคูเน่: ช่างเถอะ อย่างน้อยชั้นก็มีสีฟ้าในครอบครอแล้ว เพียงแค่ชั้นเอาสีฟ้านี่...เอามันเข้าไปใน...

*ครืนนนนนนนน!!!

 



แร๊กนา: ...
อราคูเน่: สีฟ้า...อนาคตของชั้น...กุแจที่จะเปิประตูสู่โลกที่ปิไว้...

 

 


นิว: กำลังโหลด กำลังโหลด กำลังโหลด กำลังโหลด กำลังโหลด....เสร็จสมบูรณ์

 

นิว: เอ๋? แร๊กนาจ๋า? แร๊กนา เกิดอะไรขึ้นหรอ? ใครทำอะไรตัวเองน่ะ...?

อราคูเน่: อุ๊ สีฟ้า...อีกอัน...?

 

 

 

 

 

นิว: ....ชั้นจะให้แกได้ลิ้มรสถึงความเจ็บปวดทรมานที่เป็นนิรันดร์

 

 

เรื่องราวของอราคูเน่ - แก้สมการ (Arakune is done for...)

อวสาน (กากจริงๆไอ้เสลด ทำอะไรก็ตายว่ะ)

 

หมายเหตุ: เมื่อเริ่มอ่านเนื้อเรื่องของไลจี้ ให้+1 Ark Tokenไว้ล่วงหน้า

Arakune's Stories Part-5AA-White

posted on 21 Nov 2009 17:36 by neozkaho in BB01-Story, BBC-Arakune

[LOAD] อราคูเน่: สีขาว Eat Token = 3

 

 

ฮาคุเม็น: ...แมลงตัวหนึ่ง

 

อราคูเน่: สีนี้มัน...สีขาว...! ทำไมถึงมีสีขาวอยู่ที่นี่ได้!? สีขาวที่ควรจะส่ประกายอยู่บนฟากฟ้า

ฮาคุเม็น: ไปให้พ้น เจ้าเดรัจฉาน หรือเจ้าต้องการจะเผชิญหน้ากับคมดาบของข้าและพบกับจุดจบ?

 

 

อราคูเน่: เอเฮะๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ! สีขาว! ชั้นจะกินสีขจากนั้นชั้นจะกลายเป็นสุดยอดขดวงวิญญาณทั้งปวง! ชั้นต้องกินเจ้ดาวสีขาวนี่ ไปพร้มกับสวรรค์และพี

 

ฮาคุเม็น: ...โง่เขลานัก

 

*วืด!

*ชิ้ง!!

 

ฮาคุเม็น: อึ้ก...พลังระดับนี้...ไอ้เศษเดน เจ้ากินคัมภีร์สีฟ้าเข้าไปแล้วซินะ?

อราคูเน่: เคี๊ยกฮิๆๆ สีฟ้าสีฟ้าสีฟ้า....สีฟ้าเป็นส่วนหนึ่งขงชั้นแล้ว สีขาวจะถูกชั้นกลืนกินด้วยไหมนะ? ชั้นจะได้มีปาร์ตี้ฟ้า-ขาวเลยไง

 


ฮาคุเม็น: ...เจ้ายินยอมให้เจ้าแมลงน่าสังเวชนี่กินเจ้าเข้าไปซินะ เจ้าทำให้ข้าผิดหวังมาก

 

อราคูเน่: อึ้ก อึ้ก อั๊กกก อ๊อกกอ๊อกกอ๊อกกอ๊อกก!

 

 
*เผละ เผละ เผละ แหมะ

 

ฮาคุเม็น: การกระทำของเจ้า...จะกักขังพวกเราทั้งหมดไว้ในเขตแดน ข้าขอสั่งให้เจ้าหยุดเดี๋ยวนี้...!

อราคูเน่: สีฟ้ออวกกก ฟ้อววว ฟ้อวว สีฟ้าาา!
แร๊กนา: ....อึ้ก

 

ฮาคุเม็น: หลับไปเสีย ระหว่างที่ข้าจะกำจัดเจ้าแมลงตัวนี้

อราคูเน่: ทุกอย่งของชั้นบนโลกใบนี้...โดน...

 

ข้าคือความว่างเปล่าอันขาวโพลน ข้าคือเหล็กกล้าที่เยือกเย็น ข้าคือดาบแห่งความยุติธรรม

ด้วยคมดาบในมือของข้า ข้าจักล้างบาปทั้งปวงบนโลกใบนี้และชะล้างพวกมันในเปลวเพลิงแห่งการ
ทำลายล้าง

นามข้าคือฮาคุเม็น! จุดจบของเจ้าได้มาถึงแล้ว!

 

อราคูเน่: เคี๊ยอ๊าาาาาาาาาากกกกกกกก!!

 

 

[BATTLE]

[ARAKUNE VS HAKUMEN]

 

------------------------------------------------------------------------------------------------------------
------------------------------------------------------------------------------------------------------------

[ARAKUNE VS HAKUMEN : LOSE]

อราคูเน่: ควมรู้สึกนี้มัน...ชั้นจำมันได้..ที่ไหนซักแห่ง...「เขตแดน」Boundary อาใช่...นี่ล่ะ...อา..คือ"ความตาย"

ฮาคุเม็น: ขอให้เจ้าได้เกิดใหม่ในร่างที่ดีกว่านี้ซักวัน และบางทีเจ้าอาจจะค้นพบวิธีไถ่บาปของเจ้า

 

อราคูเน่: อุ๊ก...อา...อา...ไล...จี้...ชั้น...

 

ฉัวะ!!!

 

อราคูเน่: อึ้ก!? ร่างกาย...ร่างกายขอชั้น...ร่างกยของชั้น...ซากศพที่ได้หลับตาลงชั่วนิรันดร์ในส่วนลึกของหัวใจชั้น โลกทั้งหมด...ทั้งหมด...พวกมัน...ตาย...แล้ว

ฮาคุเม็น: แล้วเราจะพบกันในภพหลังความตาย เจ้าแมลงน่าสมเพช

 

ฉัวะ!!!

 

อราคูเน่: อึ้กกก...เจ็บ...เจ็บ..อูยย...ร่างกายของชั้น...กำเนิดใหม่...ทำไม่ได้...การโจมตีของแกมันคืออะไร? ชั้น...ชั้น...ชั้นกำลังจะถูกทำลาย...อ๊ากกก!

                                                                                                                                                                                                                

ดาบของฮาคุเม็นเชือดเฉือนผ่านร่างของอราคูเน่อย่างง่ายดาย เขากรีดร้องโหยหวนด้วยความเจ็บปวด...เจ้าสัตว์ร้ายไม่สามารถฟื้นพลังหรือ กระทั่งหนีได้...

 

ฮาคุเม็น: เจ้าจะเจอแต่ความวินาศสันตะโรเท่านั้น เจ้าโง่ ปัญญาที่แท้จริงน่ะไม่สามารถถูกกักตุนสะสมได้ดั่งเงินตราหรอก

 

 

ฉัวะ!!!

 

ของเหลวสีดำไหลทะลักออกมาจากบาดแผลที่ดาบของฮาคุเม็นตวัดผ่าน ไหลเยิ้มออกมาช้าๆราวกับเป็นน้ำเชื่อมเหนียวๆหนาๆ

 

ฮาคุเม็น: อ๊ากกกกกกกกกก!!!!

 

เขาด่าวดิ้นอยู่บนพื้นและโหยหวน ของเหลวที่เป็นส่วนประกอบร่างกายของเขาทะลักออกมาเรี่ยราดอยู่บนพื้น ไม่ว่าจะดูยังไงก็ชัดเจนแล้วว่า อราคูเน่กำลังจะถึงฆาต

 

ฮาคุเม็นรู้ว่าจะฆ่าเขาได้อย่างไร

 

ไลจี้: ย..หยุดเถอะค่ะ!

 

ไลจี้ตะโกนสุดเสียงพร้อมกับเหวี่ยงตัวลงไปขวางฮาคุเม็นกับเหยื่อของเขา...แต่ทุกอย่างสายเกินไปแล้วสำหรับอราคูเน่...

 

ไลจี้: ขอร้องล่ะค่ะ! เอาดาบนั่นออกไปที! อย่าฆ่าเขาเลยค่ะ!

ฮาคุเม็น: ข้ามิอาจทำได้

 

วาจาของฮาคุเม็นนั้นเลือดเย็นและไร้ซึ่งความรู้สึกใดๆ

 

ฮาคุเม็น: นี่คือชะตากรรมของข้าที่จะต้องนำสมดุลมาสู่ตราชั่งแห่งเวรกรรม มันทำให้ทุกอย่างเสียส