Noel's Stories Part-1-The Controlled
posted on 14 Oct 2010 03:20 by neozkaho in BBC-Noel
โนเอล: แล้ว...ฉันจะไปที่ไหนดีล่ะเนี่ย?
ฮาซามะ: ขออภัยคร้าบ คุณผู้หญิงคือร้อยโทโนเอล เวอร์มิลเลี่ยนใช่ไหมครับ?

โนเอล: ค..ค่ะ ดิฉันเองแหละค่ะ
ฮาซามะ: อา เยี่ยมเลย ในพื้นที่นี้ วิทยุผมมีแต่เสียงซ่าๆตลอด... ผมเลยมาคุยกับคุณตัวต่อตัวนี่แหละ ไม่งั้นก็ไม่ได้เรื่องได้ราวแน่ๆ
โนเอล: ข..ขอบคุณที่กรุณาค่ะ
ฮาซามะ: ผมชื่อฮาซามะ มาจากหน่วยข่าวกรองครับผม ผ.บ.สั่งให้ผมมารายงานสถานการณ์กับคุณ
โนเอล: ค..ค่ะ เข้าใจแล้วค่ะ...ยินดีที่ได้รู้จัก
ฮาซามะ: อย่างแรกเลย เรื่องภารกิจตามหาผู้พันคิซารางิ ทางกลาโหมกำลังติดตามเรื่องนี้อย่างใกล้ชิดและเก็บเป็นความลับสุดยอด
โนเอล: กำลังพยายามปิดเป็นความลับ ใช่ไหมคะ?
ฮาซามะ: ...ถูกครับ ก็เห็นๆกันอยู่ ถ้าเกิด'วีรบุรุษแห่งอิคารุงะ' ยังขัดคำสั่งได้ บ้านเมืองได้วุ่นวายแน่ๆ นอกจากนั้นนะครับ ทางNOLได้เลื่อนระดับเตือนภัยไประดับDแล้วในคางุทสึจิ แต่ถึงยังงั้นก็มีหลายกลุ่มคนที่แอบเข้ามาได้
ฮาซามะ: หนึ่งในกลุ่มคนพวกนั้นก็คือพวก'เขต7'....คงไม่จำเป็นต้องอธิบายนะครับว่าทางเราเกลียดขี้หน้าพวกนี้แค่ไหน ตอนนี้เราไม่รู้ว่าพวกเขามาทำอะไร แต่ที่แน่ๆคือยิ่งอยู่ยิ่งไม่ใช่เรื่องดีสำหรับเรา...กรุณาระวังตัวด้วยนะครับ
โนเอล: ...คุณจะบอกว่าการหายตัวไปของผู้พันคิซารางิมีส่วนเกี่ยวข้องกับพวกเขต7เหรอคะ?
ฮาซามะ: ถูกต้องครับ...ก็เพราะเคยมีเรื่องที่อิคารุงะนี่แหละ แล้วก็อีกอย่างนึง มีศาลเตี้ยหลายคนแอบเข้ามาในเมืองนี้แล้วด้วย
โนเอล: ....ข้อมูลรั่วไหลซินะคะ...
ฮาซามะ: เกรงว่าจะเป็นเช่นนั้นครับ ตอนนี้ทุกคนเลยรู้กันหมดแล้วว่า'ยมทูต'แร๊กนาปรากฏตัวในคางุทสึจิ นักล่าเงินรางวัลเลยรีบกรูเข้ามาหายังกับแร้งทึ้งศพ
ฮาซามะ: เป็นเรื่องธรรมดาอยู่แล้วที่พวกศาลเตี้ยจะอยากได้ค่าหัวของเจ้ายมทูตคนนี้ แต่บางทีพวกนี้ก็เป็นอุปสรรคต่อการทำงานของพวกเราเหมือนกัน...หลีกเลี่ยงพวกนี้ไว้นะครับ
โนเอล: รับทราบค่ะ
ฮาซามะ: แล้วก็....หืม...? นี่...เพื่อนคุณเหรอครับ?
โนเอล: ...'เพื่อน'? ใครเหรอคะ?
ฮาซามะ: เด็กหนุ่มที่กำลังมองมาทางเราน่ะครับ...ตรงโน้น
โนเอล: ตรงโน้น...ไหนเหรอคะ?

(คาร์ลปรากฏตัว)
คาร์ล: ....
โนเอล: เขาดู...คุ้นๆนะคะ...
คาร์ล: ไม่ได้เจอกันนานนะครับ รุ่นพี่โนเอล
โนเอล: เธอคือ...คาร์ลใช่ไหม? เธอมาทำอะไรที่นี่เหรอ? ฉันได้ข่าวว่าเธอออกจากสถาบันไปกลางคัน...แต่ทำไมถึงมาอยู่ที่นี่ได้?
คาร์ล: ก็มีหลายเหตุผลอยู่นะครับ แต่ที่สำคัญกว่านั้น ผมหวังว่ารุ่นพี่จะแบ่งข้อมูลสำคัญให้ผมซักหน่อยได้ไหมครับ...
โนเอล: ฉันจะพยายามช่วยนะ อยากรู้อะไรเหรอ?
คาร์ล: ผมอยากได้ข้อมูลเกี่ยวกับแร๊กนา เดอะบลัดเอดจ์ครับ
โนเอล: เอ๊ะ?
คาร์ล: ตอนนี้ผมทำงานเป็นศาลเตี้ยครับและต้องการจะจับกุมตัวเขา ในเมื่อรุ่นพี่ทำงานให้กับNOL รุ่นพี่ก็น่าจะรู้เรื่องเกี่ยวกับเขา ไม่มากก็น้อยใช่ไหมครับ?
โนเอล: ข..ขอโทษนะจ๊ะคาร์ล...แต่นั่นเป็นข้อมูลลับจ้ะ ฉันคงบอกเธอไม่ได้หรอก...
คาร์ล: งั้นเหรอครับ...
โนเอล: อ๊ะเดี๋ยว! ถ้ามีเรื่องอื่นให้ช่วย-
คาร์ล: ไม่เป็นไรหรอกครับ ผมว่าเรื่องนี้คงช่วยไม่ได้...
โนเอล: ขอโทษทีนะจ๊ะ
คาร์ล: ผมว่ารุ่นพี่คงช่วยอะไรผมมากกว่านี้ไม่ได้แล้วล่ะ แต่รุ่นพี่บอกผมเรื่องของยมทูตคนนี้ไม่ได้

(คาร์ลตั้งท่ารบลอบโจมตีโนเอล)
ฮาซามะ: ร้อยโท! ระวังครับ!
โนเอล: เอ๋!?
(โนเอลหลบการโจมตีของคาร์ล)
คาร์ล: หลบได้แฮะ...ผมไม่ได้คิดเลยแฮะว่าจะมีใครมายุ่งเรื่องของเรานะฮะพี่
โนเอล: คาร์ล เธอ...เป็นอะไรไป...?
คาร์ล: ไม่เป็นอะไรหรอกครับ...ถ้ารุ่นพี่ไม่อยากพูด ผมคงต้อง'เกลี้ยกล่อม'รุ่นพี่อีกซักหน่อย พวกรุ่นพี่ก็ทำแบบเดียวกันในNOLไม่ใช่เหรอครับ?
โนเอล: ไม่นะ...
ฮาซามะ: ตายล่ะๆ ไม่ได้การแล้ว...ขออภัยด้วยนะครับ แต่พอดีเรื่องต่อยๆตีๆไม่ใช่งานถนัดผมน่ะ ผมขอตัวก่อนนะครับ
(ฮาซามะหลบฉากไป)
คาร์ล: ผมไม่อยากให้เรื่องต้องจบแบบนี้เลย...แต่ผมไม่มีทางเลือกมากนักหรอก จะลุยล่ะนะครับรุ่นพี่
[BATTLE]
[NOEL VS CARL]
------------------------------------------------------------------------------------------------------------
------------------------------------------------------------------------------------------------------------
[NOEL VS CARL : LOSE]
คาร์ล: อึ้ก...
(โนเอลล้มลงกับพื้น)
คาร์ล: อ้าว...สลบไปซะแล้ว ยังไม่ทันได้ออกหมัดต็มที่เลยนะฮะพี่? งั้นแบบนี้ก็แปลว่า....
(คาร์ลยิ้มแสยะ)
คาร์ล: ....สงสัยผมคงต้องเค้นคำตอบคุณแทนซะแล้วล่ะฮะ
(ฮาซามะที่อยู่ห่างๆคาร์ลพูดขึ้น)
ฮาซามะ: ตายล่ะ แบบนี้ไม่ได้คาดไม่ได้คิดเลยนะเนี่ย...
คาร์ล: บอกผมมาหน่อยครับ...ทุกข้อมูลที่คุณรู้เกี่ยวกับแร๊กนา เดอะ บลัดเอดจ์
ฮาซามะ: ก็นะ ผมรู้เกี่ยวกับชายคนนั้นอยู่เยอะอยู่หรอกแต่...
*ปัง (เสียงปืนลั่น)
คาร์ล: หืม!?
ฮาซามะ: ไว้เราเจอกันอีกที...ที่ไหนซักแห่งล่ะครับ
คาร์ล: อา...เขาหนีไปแล้วล่ะฮะ...แบบนี้ไม่ดีแล้วล่ะฮะพี่
โนเอล: อ..อา...
(ฉากมืดดำลง)
คาร์ล: พี่คิดว่าเธอจะยอมพูดไหมฮะ? หึหึ...ผมว่าผมนึกวิธีเปลี่ยนใจเธอได้หลายสิบวิธีเลยล่ะ...
GAME OVER

------------------------------------------------------------------------------------------------------------
[NOEL VS CARL : WIN]
คาร์ล: รุ่นพี่เก่งกว่าที่ผมคาดมากเลยครับ...เกรงว่าผมคงต้องขอตัวก่อน
(คาร์ลหลบหนีไป)
โนเอล: คาร์ล เดี๋ยวก่อนซิ!
(ฮาซามะปรากฏตัวอีกครั้ง)

ฮาซามะ: ไม่จำเป็นต้องตามเขาไปหรอกครับ ตอนนี้คุณกำลังปฏิบัติหน้าที่อยู่
โนเอล: ต..แต่...
ฮาซามะ: ปล่อยเรื่องนี้ไปก่อน นี่ไม่ใช่เวลาจะมาไล่จับเด็กนะครับ ตอนนี้เด็กคนนั้นเขาคงโดนครอบงำไปแล้วเรียบร้อย
โนเอล: โดนครอบงำเหรอคะ?
ฮาซามะ: หุ่นตัวที่อยู่กับเขาเมื่อซักครู่...น่าจะเป็นศาสตราวุธน็อกซ์ นิคทอเรส เหมือนกับอาวุธของคุณน่ะแหละครับ
โนเอล: ....
ฮาซามะ: และอาวุธตัวนั้นก็มีประสิทธิภาพในการขจัดความรู้สึกกลัวของผู้ใช้ แต่ก็ทำให้จิตใจต้องแบกรับภาระไปในเวลาเดียวกัน แต่ก็สมแล้วนะครับที่เป็นอาวุธที่ถูกสร้างขึ้นในช่วงสงครามมืด หุ่นตัวนั้นคงกำลังกดอารมณ์ของเด็กคนนั้นไว้อยู่ เหลือไว้แค่ความกระหายการต่อสู้
โนเอล: นั่นแหละค่ะคือเหตุผลว่าทำไมฉันต้องหยุดเขา!
ฮาซามะ: ผมบอกแล้วไม่ใช่เหรอครับ ว่าคุณมีภารกิจต้องทำให้สำเร็จ นอกจากนั้น...ก็ไม่ใช่เรื่องง่ายด้วยที่จะปลดปล่อยผู้ใช้อาวุธน็อกซ์จากพันธะของมัน
โนเอล: ทำไมคุณรู้เกี่ยวกับน็อกซ์ นิคทอเรสเยอะจังคะ? ดิฉันนึกว่าข้อมูลพวกนั้นเป็นความลับซะอีก
ฮาซามะ: ....ก็...เราเป็นหน่วยข่าวกรองของไลบราเรียมนี่นา ที่สำคัญกว่านั้น กรุณารีบเดินทางไปยังสาขาNOLเถอะครับ
โนเอล: รีบไปศูนย์เหรอคะ? ทำไมคะ?
ฮาซามะ: ก็เพราะภารกิจนี้มันสำคัญและลับมากขนาดนั้นน่ะซิครับ เราคุยกันที่นี่ไม่ได้หรอก เดี๋ยวอีกซักพักผมจะตามไปนะครับ
โนเอล: รับทราบค่ะ...
(ฉากมืดลงไป)
ระหว่างที่ฉันเดินไปยังสำนักงาน จิตใจของฉันก็ย้อนไปถึงอดีต
สมัยที่ฉันยังเรียนอยู่ที่สถาบัน...
.
.
.
.

โนเอล: เอ่อ...รุ่นพี่คะ...?
จิน: ...มีธุระอะไร?
โนเอล: หนูจะวางเอกสารพวกนี้ไว้ตรงไหนดีคะ...?
จิน: จะวางไปไว้ตรงไหนก็ช่าง หรือต้องให้บอกอีกว่าจะวางยังไง?
โนเอล: ข..ขอภัยค่ะ...
(ทสึบากิออกมาแก้ตัวให้โนเอล)
ทสึบากิ: จิน อย่าว่าโนเอลนักซิ นี่เขากำลังพยายามช่วยเธออยู่นะ

(มาโคโตะโผล่ออกมา)
มาโคโตะ: จินนี่จิกโนเอลอยู่เรื่อยเลย ใช่มะ?
โนเอล: ไม่เป็นไรหรอก...ฉันผิดเอง อย่าคิดมากเลยนะทสึบากิ
(มีเด็กเดินมาหาทสึบากิ)

ทสึบากิ: มีอะไรเหรอจ๊ะ?
คาร์ล: อ..เอ่อ...ผมชื่อคาร์ล โคลเวอร์ครับ เป็นรุ่นน้อง อาจารย์บอกให้ผมมาที่สภานักเรียน เผื่อมีธุระให้ช่วยได้...
ทสึบากิ: ฉันชื่อทสึบากิ ยาโยยจ้ะ ยินดีที่ได้รู้จักนะคาร์ล ฉันได้ยินเรื่องของเธอมาจากอาจารย์แล้วล่ะ เธอสอบได้ที่1ของห้องเลยใช่ไหม?
คาร์ล: รุ่นพี่...ชมเกินไปแล้วครับ...
มาโคโตะ: ว้าย ตายแล้ว นี่เหรอคาร์ลที่เขาร่ำลือกันน่ะ? น่ารักสุดๆไปเลย! ขอจับหัวหน่อยได้ไหม? ได้ไหม? ได้ไหม?

คาร์ล: เอ...เอ่อ...คือว่าผม...ผม...
มาโคโตะ: ฮะๆๆๆหน้าแดงเลย น่าร๊ากกกก!
ทสึบากิ: แหม...มาโคโตะ หยุดเถอะน่า เดี๋ยวคาร์ลเขาโกรธนะ
จิน: เอ่อ...อะแฮ่ม ที่นี่ไม่ใช่สนามเด็กเล่นนะ
มาโคโตะ: ค่า! ขออภัยค่า!
โนเอล: (หัวเราะ)
จิน: ....ขำอะไรมิทราบ?
โนเอล: ไม่มีอะไรหรอกค่ะ...แค่ดูเหมือนเธอสองคนจะดูสนุกมาก...
จิน: ....งั้นเหรอ? แปลกคน
(ฉากดำ)
ฉันคิดว่าวันวานนั้นจะคงอยู่ตลอดไป
ทุกคนช่างร่าเริง อบอุ่นและใจดี
แต่ตอนนี้ฉันรู้แล้วว่าวันเก่าๆพวกนั้นจะกลายเป็นเพียงแค่ความสุขเพียงชั่วครู่ชั่วยาม
ถ้าเราโหยหาอดีต เราก็จะไม่มีวันเดินหน้าต่อไปยังอนาคตได้
ฉันใช้เวลานานเหลือเกินที่จะเรียนรู้ แต่มันคือความจริงที่โหดร้าย
นี่รึเปล่านะ คือสิ่งที่คนอื่นเรียกว่า"โตเป็นผู้ใหญ่"
....หรือว่าแค่"ยอมแพ้"ต่อกาลเวลา?
[SAVE] โนเอล: หน้าที่ของทหาร
Noel's Stories Part-0-Prologue
posted on 29 Aug 2010 14:54 by neozkaho in BBC-Noelเรื่องราวของโนเอล
「เด็กน้อยผู้หลงทาง」

ห้องๆนี้มันก็เหมือนเดิมเสมอ
ห้องสีขาว ที่ๆทุกอย่างขาวโพลน
ทั้งพื้น ทั้งเพดาน ทั้งกำแพง แม้แต่เตียง กระทั่งเสื้อผ้าของฉันก็เป็นสีขาว
ฉันกำลังยืนรอบางอย่างอยู่ แต่ฉันไม่รู้ว่าทำไม
ฉันคงไม่มีวันรู้ว่ามันเกิดอะไรขึ้นกันแน่
และนั่นทำให้ฉันกังวลมาก
....มันเป็นแบบนี้เสมอ

เมื่อ...พวกเขาปรากฏตัวอีกครั้ง
ฉันไม่รู้ว่าพวกเขาเป็นใคร แต่บางอย่างบอกฉันว่าห้องนี้เป็นของพวกเขา
ฉันเลยพยายามพูดคุยกับพวกเขา
"ที่นี่ที่ไหนเหรอคะ?"
ฉันขยับปาก แต่ไม่มีเสียงออกมาเลย
ใบหน้าของพวกเขาดูมัวๆ ฉันนึกไม่ออกเลยว่าพวกเขาเป็นใคร
ฉันพยายามอยู่ถึงที่สุดที่จะตะโกนออกไป
"ฉันอยู่ที่ไหน?"
"ทำไมฉันถึงมาอยู่ที่นี่ได้?"
"ฉัน...เป็นใคร...?"
"ได้โปรด....บอกฉันที..."
พวกเขาไม่เคยได้ยินเลย...
.
.
.
.
.
*กริ๊งง(เสียงสัญญาณดังขึ้น)
โนเอล: งืม...
*กริ๊งง(เสียงสัญญาณดังขึ้นอีกครั้ง)
โนเอล: หืม!? ว้าย! อะไรเนี่ย? ข้อความเข้าเหรอ!?

โนเอล: ค..ค่ะ! ขออภัยค่ะท่าน! ร้อยโทโนเอล เวอร์มิลเลี่ยนรายงานตัวค่ะ!
ผู้บังคับบัญชา: ดูเหมือนเธอจะตกใจมากเลยนะ...มีอะไรเกิดขึ้นรึเปล่า?
โนเอล: ม...ไม่มีอะไร...ไม่มีอะไรหรอกค่ะ
จะพูดได้ไงล่ะว่ากำลังแอบงีบอยู่
ผู้บังคับบัญชา: อืม...แล้วไป บอกมาซิว่าภารกิจของเธอคืออะไร
โนเอล: ดิฉันกำลังสืบสวนหาตัวผู้พันจิน คิซารางิที่กำลังมุ่งหน้าไปยังนครคางุทสึจิ และถ้าเป็นไปได้ จะทำการจับกุมตัวและพากลับมายังศูนย์บัญชาการค่ะ
ผู้บังคับบัญชา: จงจำไว้ว่าให้จับกุมเป้าหมาย ถ้าคิดว่าเป็นไปได้เท่านั้น และหน่วยข่าวกรองจะร่วมปฏิบัติการครั้งนี้ด้วย
โนเอล: หน่วยข่าวกรองเหรอคะ?
ผู้บังคับบัญชา: ชื่อของเจ้าหน้าที่คนนั้นคือ「ฮาซามะ」 ตามที่ได้รับรายงานมา เขาน่าจะอยู่ในพื้นที่แล้ว
โนเอล: ฮาซามะงั้นเหรอ...
ผู้บังคับบัญชา: แล้วก็เรื่องแร๊กนา เดอะ บลัดเอดจ์
โนเอล: ท่านผ.บ.คะ ดิฉันไม่ได้ยินเลยค่ะ รบกวนกล่าวซ้ำอีกทีได้ไหมคะ?
ผู้บังคับบัญชา: ถ้าพบเห็นแร๊กนา เดอะ บลัดเอดจ์ ห้ามโจมตีเป้าหมายเด็ดขาด เธอมีหน้าที่เฝ้าระวังความเคลื่อนไหวของเขาเท่านั้น ขอย้ำ ห้ามโจมตีเป้าหมายเด็ดขา-
โนเอล: สาย...หลุดไปซะแล้ว...
*กริ๊กๆ
โนเอล: ต่อใหม่ก็ไม่ติดแฮะ....จะทำไงดีเนี่ย
*ก๊อกๆๆๆ
ลูกเรือ: ร้อยโทเวอร์มิลเลี่ยนครับ เราจะเดินทางถึงท่ายานนครคางุทสึจิหมายเลข5แล้วครับ! กรุณาเตรียมตัวด้วยครับ!
โนเอล: ไม่ได้การล่ะ! ฉันต้องรีบแล้ว!

โนเอล: สวยจัง...
โนเอล: นี่ซินะ นครชั้นฟ้าที่13 คางุทสึจิ
สิบโทNeoz Kahoรายงานตัวกลับเข้าปฏิบัติหน้าที่!
posted on 28 Aug 2010 20:22 by neozkaho in 02-Personal-Lifeอืม...เปิดเทอม HDDโดนล้าง ไอ้นู่น ไอ้นี่ อุปสรรคมันเยอะชะมัด
หลังจากขี้เกียจอัพมาหลายเดือน ก็ได้BlazBlueเวอร์ชั่นPCมา ชีวิตง่ายขึ้นเยอะ![]()

โนเอล: ขออภัยที่ขาดหายไปนานค่ะ! ร้อยโทโนเอล เวอร์มิลเลี่ยนรายงานตัวค่ะ!
เอาเป็นว่าได้เกมมาครั้งนี้จะขยันอัพบล็อกขึ้นนะครับ!
เย้~~~~~
(อัพมาเพื่อพูดแค่นี้อ่านะ...)
เพื่อปวงชนชาวไทย ขอให้โชคดีนะครับ
posted on 19 May 2010 21:34 by neozkaho in 01-Generalสวัสดีครับ
ในบรรดาการอัพบล็อกทั้งหมดมา ทั้งดี เลว และเลวมาก ไม่เคยมีครั้งไหนเลยที่รู้สึกว่าประเทศไทยตกต่ำขนาดนี้ ด้วยฝีมือของกลุ่มคนที่ไม่ประสงค์ดีต่อประเทศ จนถึงบัดนี้ก็ไม่คลี่คลายดี ภาอพสถานที่ต่างๆถูกเผา ทำให้ความทรงจำที่เคยมีมามันไหม้ไปกับเปลวเพลิง
ขอกล่าวไว้ตรงนี้ว่าอยากจะให้ทุกท่านที่ได้อ่าน กรุณารักษาชีวิตและทรัพย์สินของท่านให้ดีนะครับ ประเทศไทยเรายังต้องก้าวต่อไป อย่าปล่อยให้วิกฤตมาพรากอนาคตไปจากเรา
ขอให้เตรียมตัวให้ดี อาหารเสบียงอะไรก็เก็บไว้ให้พร้อม น้ำท่าอะไรก็รีบเก็บให้เรียบร้อย เราไม่รู้ว่าอีกนานแค่ไหน กว่าวิกฤตนี้จะสงบ
ขอประณามของพวกที่แฝงตัวเข้ามาเรียกร้องความเป็นธรรมในสังคมแล้วก่อสภาวะอนาธิปไตยให้กับชาติ ขอให้พวกที่ฆ่าคนบริสุทธิ์ด้วยเจตนาร้ายจงไม่ตายดี ขอให้พระสยามเทวาธิราชคุ้มครองทุกท่านครับ
ด้วยความห่วงใย
-Neoz Kaho
